Zeytin ağacı, farklı toprak koşullarına uyum sağlayabilen dayanıklı bir bitkidir. En yüksek verim, iyi drene edilmiş, havalanması iyi ve su tutma kapasitesi yüksek tınlı veya kumlu topraklarda elde edilir. Aşırı su tutan ağır topraklar ise kök hastalıklarına neden olarak ağacın gelişimini ve ürün kalitesini olumsuz etkileyebilir.
Zeytin, kimyasal olarak nötr ya da hafif alkali topraklarda (pH 7–8) en iyi şekilde gelişir. Dengeli bir besleme programı, meyve oluşumu sürecinde topraktan alınan besinlerin yerine konulması açısından büyük önem taşır.
Bitki Beslenme Programları
Zeytin ağaçlarında gübreleme miktarı; hedeflenen ürün miktarına, toprak yapısına ve bitkinin besin alım durumuna göre belirlenmelidir. Bu nedenle hem toprak hem de yaprak analizlerinin düzenli olarak yapılması önerilir.
Azot, bitkinin sürgün oluşturma ve yaprak gelişimi gibi vejetatif büyüme evrelerinde en önemli besin maddesidir. Fosfor ise kök gelişimi, çiçeklenme ve enerji transferi süreçlerinde aktif rol oynar.
Zeytin ağaçlarının yıllık potasyum ihtiyacı oldukça yüksektir. Bu element, meyve büyümesi, yağ miktarı ve kaliteyi doğrudan etkiler. Özellikle meyve olgunlaşma döneminde potasyumun büyük bir kısmı meyve dokularına taşınır.
Bor, zeytin yetiştiriciliğinde çiçeklenme, döllenme ve meyve tutumunu destekleyen en kritik mikro besinlerden biridir. Eksikliği, düşük meyve tutumu ve verim kaybına yol açabilir. Çinko da benzer şekilde, bitki hormonlarının sentezinde ve çiçeklenme kalitesinin artmasında görev alır.
Kalsiyum, kök gelişimi, hücre yapısının güçlenmesi ve meyve dokularının dayanıklılığı için gereklidir. Düzenli kalsiyum uygulamaları, meyve kalitesini artırırken depolama ömrünü de uzatır.
Büyüme döneminde uygulanan dengeli gübreleme ve biyostimülan destekleri, ağacın strese karşı dayanıklılığını artırır, yaprak sağlığını korur ve meyve verimini optimize eder.
(0322) 324 09 09 