Mısır bitkisi, hızlı büyümesi nedeniyle kısa sürede yoğun besin ihtiyacı duyar. Bitkinin azot (N) gereksinimi özellikle 6–8 yaprak döneminden itibaren artar ve dişi çiçeklenme evresine kadar devam eder. Bu dönemde bitki, toplam azot ihtiyacının yaklaşık %85’ini karşılar. Bu nedenle azot uygulamasının büyük bölümü bu döneme denk gelecek şekilde planlanmalıdır.

Toprakta azot seviyesi düşükse (60 kg/ha’dan az), ekimle birlikte azot takviyesi yapılması önerilir. Erken gelişim döneminde (10 yaprağa kadar) 40 kg/ha azot uygulaması, genç bitkilerin gelişimi için yeterlidir. Bununla birlikte, fosfor (P) ve potasyum (K) gübrelemesi de sürüm öncesinde veya ekim sırasında yapılmalıdır. Kumlu veya geçirgen topraklarda kükürt (S) ilavesi, özellikle verim artışı açısından büyük önem taşır.

Mısır, çinko (Zn) eksikliğine oldukça duyarlıdır. Eksiklik genellikle yaprak damarları arasında sarı çizgiler şeklinde görülür. Bu durumda, yapraktan uygulanacak çinko destekleri bitkinin beslenme dengesini hızla düzeltir.

Başlangıç Gübrelemesi (Ekim Dönemi Uygulaması)

Mısır tropikal kökenli olduğundan, erken ekimlerde veya düşük toprak sıcaklıklarında yavaş gelişme gösterebilir. Bu nedenle başlangıç gübrelemesi, özellikle soğuk iklim koşullarında büyük önem taşır. Ekim sırasında az miktarda besin maddesinin tohumun yakınına yerleştirilmesi, genç bitkinin kök gelişimini destekler ve erken dönemde hızlı büyüme sağlar.

Bu uygulama, fosforun toprakta sınırlı hareketliliği nedeniyle özellikle etkilidir. Tohuma birkaç santimetre uzaklıkta veya sıra aralarına konumlandırılan gübre, besin alımını kolaylaştırır ve azotun yüzey akışıyla kaybolma riskini azaltır. Fosfor eksikliğinin erken belirtileri arasında bodur gelişim ve yapraklarda kırmızı-mor renklenme bulunur.

Sonuç olarak, mısırda başarı; doğru zamanda yapılan başlangıç gübrelemesi, dengeli azot-fosfor yönetimi ve mikro besin takviyelerinin düzenli yapılmasıyla elde edilir. Bu yaklaşım, hem yüksek verim hem de kaliteli tane oluşumu için temel unsurdur.